Ang pansariling boses o marka ng manunulat

Image of a poster reminding one to be careful with words

May mga panahong nalilimutan natin itong bilin/ blogmyheartandhome.wordpress.com

Sa nakaraang post, natalakay ang mga tinig ng mga karakter sa loob ng sulatin. Sabi roon, ang mahusay at sanay nang magsulat, kaya ang magkakaibang pananaw at boses sa loob ng panulat. Iba pa ito sa sinasabing distinct voice o pagkakalinlan sa isang manunulat. Ang kanyang sariling marka, kumbaga.

 

Sabi ng mga marami nang naisulat at nailathala, nakakamit raw ang authorial voice kapag nakapagsulat na ng 1,000,000 na salita. Isang milyon, oo. Gaano karami ang isang milyong words? Mga 3,000 pages, mga kapatid. Ito ay approximately equivalent ng 15 hanggang 20 libro. Ganyan daw karami ang kailangan para ma-develop ang pansariling marka ng isang manunulat na makikilala rin ng mga mambabasa.

 

Marahil, hindi nakapagtatakang karamihan sa mga nangarap at nangangarap na maging manunulat in the real sense of the word, ang iniintindi ay kung paano maging prolific. Ibig sabihin, marami ang output – ang naisulat. Ito rin naman marahil ang proof na ang pagsusulat ay hindi isang rocket science. Tulad din ng iba pang larangan, ang puhunan sa pagsusulat ay sipag, tiyaga at tuluy-tuloy na pagpupunyagi.

 

Hala, magsulat lang tayo lagi. Sulat lang ng sulat…πŸ™‚

 

*Maligayang kaarawan sa aming apong makulit. Two na sya.πŸ˜‰πŸ™‚

 

29 thoughts on “Ang pansariling boses o marka ng manunulat

  1. Happy Birthday apo ni Ate San! ( o may apo ka na pala? )
    Parang ito na ang simula sa paghahanap sa ‘voice within’. Let the quest begin!
    Anlayo pa yata ng hahabulin ko ah.

    • ahaha, hwag pakinggan lang, work on it, ahaha. i suppose it’s a long and hard road towards finding one’s inner voice, ‘ika nga. pero, ikaw, may flag rate na, ahaha.πŸ˜‰

      thanks. terrible two na sya. actually, matagal na syang terrible…πŸ˜‰

    • ahaha, OA ka naman, Rhence. baka mga 49, meron na, hehehe.πŸ™‚

      actually, very prolific ang authors na may distinct voice na at 50. usually, sila yong naka-publish na ng 10 books by the time na 49 na sila, hahaha. but what the hey, let us all hope, by all means! anlagay, it’s a free country, sabi…πŸ˜‰ have a pleasant week, dear.πŸ™‚

      • hindi ko naman na inaasam pa na abutin ang rurok ng kagalingan sa pagsusulat. hindi naman sa pagiging kuntento sa talento (kung ito nga yung tawag sa kung anong meron ako) sa pagsusulat, na-iisip ko lang na sapat na ito para makapagpamahagi ng impormasyon at damdamin sa munting bahay na ito.

        yun nga lang, sa patuloy na paggawa nito, hindi naten nalalaman na kahit papaano e ‘nag-iimprove’ tayo.

      • hello, cheese…ay, siyempre, lahat naman tayo we all dream of being better writers – of writing more and sharing more to the readers, sabi mo nga… at times, sabi natin, ‘yong mga simple lang ang isusulat. pero may times din that we want to share real good ones, kumbaga…

        yes, as we write along, we somehow get better, ahihi. all for the best. kung di man maka-1 milyon, mga 300,000 words man lang, ahehe. good day po.πŸ™‚

  2. I don’t think I’ll ever be a writer… I am a random person with no focus. If I can say what’s on my mind in one sentence /paragraph, well and good. I cannot write about feelings. I can only write about facts. Theory—> experiment—–> conclusion.

    I guess you can tell from my posts, ha ha ha…..

    Cheers, Ate San…… Oh, I still don’t get any update from you on my email. I have to click your avatar when i see it somewhere. So, I’m sorry if my visit here seems sporadic.

    • hello, Ren… a, my dear, you already are, maybe against your will or better judgment, hehe. you maybe a hard sciences person and writing may have a lot to do with humanities. but then, as long as you keep on writing, you’d get good at the craft. better and better as time goes by. your discipline would and actually does show in your writings. btw, i like your stream-of-consciousness, intimate chika way of writing, kapatid. hey, am not saying these just to patronize you, ha. you can write and you know that, huh?πŸ™‚

      oh, it’s alrighty. have a pleasant week! cheersπŸ™‚

      • For some reason, so many readers have already told me they like my style… but I don’t know what that is… I just know I don’t edit… more often than not, my consciousness strays, hahaha… you can tell, huh.

      • yeah, your writing style is rather natural – alam mo ‘yong makwento na kwento ng kwento? ahaha, that’s how i see it, dear. i usually like it, when your thoughts stray (usually political, hehe) and then, you are able to spring back, in no time, hehe.πŸ˜‰

        hi, Ren…πŸ™‚

    • haha, nabaguhan? e, kasi, iyon daw – iksian ang entries… sabi-sabi noong mga hindi naman nag-iiwan ng comments dito, hehe. ikaw, dagdagan mo pa ang mga isinusulat para each day, closer na sa 1milyon, hakhak. btw, kasali ang sa blog. kaya ang daming aspiring writers na blogging – para makawork on their 1M. ahaha, o, di ba? hello, batopik…πŸ˜‰

  3. naku, ilan pa kaya ang susulatin ko? E, ang tamad ko pa naman… Naalala ko tuloy yun sabi ni Bob Ong, hindi raw para sa tamad ang pagsusulat. Parang gusto ko na tuloy maniwala… Paano nga ba magkaroon ng tatak sa mundo ng pagsusulat? Sabog din kasi ako, hehehe.

    Sa yo, siguro. yung tatak mo, parang prof. Nai-imagine ko tuloy sa bawat pagpunta ko dito, parang may sarili kang syllabus na sinusundan. Teacher ka siguro sa past life mo. Yun lang po…bow. Gandang araw po!!!

    • hello, lipadlaya… a, e, marami pa siguro, kapatid, hihihi. kasi, marami pala talaga ang written words na required before one makes it, hehe. hmn, paano ba? i remember, noong 2008, nag-uusap kami nong friend kong dating assoc. editor ng campus paper, tungkol sa pagiging prolific ng isang writer. sabi nya, i need to get up very early in the morning and make the effort to write everyday, as in…

      hindi ko nagawa iyon until i began blogging, oo… sa writing outside of blog, mas marami ang time reserved for doing research, for interviews and notetaking. sandali lang ang time para magsulat or i-render ang piyesa. so, one does not get to write everyday. it’s more like, one takes the time to read up on the subject and sort one’s thoughts everyday, hihi.

      ahihi, mother namin ang teacher noong araw. may sister din akong teacher sa H.S. ngayon.πŸ™‚

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s